آنها هم در عقيده با شما مخالفند ، و هم عملا به مبارزه برخاسته‌اند ، و كارى را كه بزرگترين افتخار شما است ، يعنى ايمان به پروردگار ، براى شما بزرگترين جرم و گناه شمرده‌اند ، و به خاطر همين شما را از شهر و ديارتان آواره كردند ، با اين حال آيا جاى اين است كه شما نسبت به آنها اظهار محبت كنيد ، و براى نجاتشان از چنگال مجازات الهى به دست توانمند رزمندگان سپاه اسلام تلاش كنيد ؟ ! سپس براى توضيح بيشتر مىافزايد : « اگر شما براى جهاد در راه من و جلب خشنوديم هجرت كرده‌ايد پيوند دوستى با آنها برقرار نسازيد » ( * ( إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً فِي سَبِيلِي وَابْتِغاءَ مَرْضاتِي ) * ) ( 1 ) . اگر به راستى دم از دوستى خدا مىزنيد و به خاطر او از شهر و ديار خود هجرت كرده‌ايد ، و طالب جهاد فِي سَبِيلِ اللَّه و جلب رضاى او هستيد اين مطلب با دوستى دشمنان خدا سازگار نيست . سپس براى توضيح بيشتر مىافزايد : « شما مخفيانه با آنها رابطه دوستى برقرار مىسازيد ، در حالى كه من آنچه را پنهان يا آشكار مىكنيد از همه بهتر مىدانم » ! ( * ( تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَما أَعْلَنْتُمْ ) * ) ( 2 ) ( 3 ) .

--> ( 1 ) جمعى از مفسران معتقدند كه اين جمله شرطيه جزاى محذوفى دارد كه از جمله قبل استفاده مىشود و در تقدير چنين است « ان كنتم خرجتم جهادا فى سبيلى و ابتغاء مرضاتى لا تتولوا اعدائى » . ( 2 ) جمله فوق يك جمله استينافيه است . ( 3 ) تعبير به « * ( بِما أَخْفَيْتُمْ ) * » بجاى « ما اسررتم » از اين نظر است كه مبالغه بيشترى را مىرساند ، زيرا اخفاء مرحله عميقترى از پنهانكارى است ( تفسير فخر رازى ذيل آيات مورد بحث ) .